کلا برام جالبه که در مقابل تغییرات یه تضاد درونی در من وجود داره! شما فک کن من یه انسان ایده آل گرا هستم که به صورت مداوم به دنبال بهتر کردن زندگی اش و از طرفی هم از کودکی یاد گرفته تا همه چی رو اونگونه که هست دوست بداره و به شدت انعطاف پذیر باشه! کاری ندارم که این خوبه یا نه…

تقریبا ۵ سالی معلم زبان بودم و این کار به شدت برام سخت بود و با وجود زحمت زیاد پول کمی هم داشت(البته وسطاش یه ریسکایی کردم ولی چون دانشجو بودم باید یه کار پاره وقت پیدا میکردم) ولی دو چیز مانع از فکر من برای تغییرات می شد یک وابستگیم به بچه ها، دو ترس پیدا نکردن کار! با اینکه همه یک صدا اذعان داشتن که من دانش ام حرف نداره ولی به خودم این جسارت رو نمیدادم ولی سر آخر تو یکی از روزهای ماه تیر ۹۶ تصمیم ام رو گرفتم و پا روی دلم و وابستگیم گذاشتم و آموزشگاه رو ترک کردم و تقریبا در همه ی مصاحبه هایی که رفتم پذیرفته شدم:۰

کار جدیدی توی شرکت تبلیغاتی پیدا کردم ولی تصورم از محیط کار ماورای اون شرکت بود! ماورای زندگی استارتاپی…من کجا استارتاپ کجا! من یه دختر منظم شسته رفته، استارتاپ شلخته و نامنظم…(البته استارتاپ ما اینطور بودگویا)

سرتون رو در نیارم که از ماه دوم دوباره تلاش و تلاش و تلاش برای پیدا کردن یک کار دلخواه… با همه ترس ام رفتم تو دلش! الان سرکار جدیدم؛ نمیدونم خوب یا بد! میدونم همیشه کارای سخت سخت انتخاب کردم و این علت جذاب بودنم در نظر بقیه بوده!

من فقط تو انتخاب شغل اینطور نبودم، من حتی به قلب ام اجازه نمیدادم که ریسک کنه و احساسش رو دست کسی بسپاره!

از شهریور ۹۶ و تولدم سعی کردم بی پروا زندگی کنم چه در زندگی شخصی و چه کاری! خدا فقط میدونه بعدا چی پیش میاد مهم اینه من تلاشم رو بکنم و از زندگی لذت ببرم و سعی کنم فوق العاده ترین مرجانی باشم که هر کی تو ذهن اش میاد!

در آخر این پست هم دوست دارم بگم که هر لحظه خدا رو به خاطر اتفاقات خوب و بدی که تو این سال ها برام افتاده شکر میکنم و همه چی زندگیم رو سپردم دست خودش…

پ.ن: یادم میاد عکس رو یه روز بارونی بعد از دانشگاه که احتمالا با مهسا بودم گرفتم…یادمه حس ام غریب بود:))

پ.ن: ای کاش ده روز پشت هم تو تهران بارون بیاد!

One thought on “ترس از تغییر از نوع مرجانی

  1. محمد میگوید:

    ترس از شکست، خود شکسته. اونجایی که جسارتشو پیدا میکنی که بری تو دل اون ترس، دنیا هم این جسارتتو بی پاسخ نمیزاره و اونچیزی رو مهیا میکنه که دوسش داری. توی هر موقعیتی، همیشه اون جسارتس که باعث بالاتر رفتن میشه. امیدوارم همیشه این جسارتو همراه خودت داشته باشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *